تمهيد پنجم [ عاملان عدالت در جامعه ] دانسته شد كه عبادت و اطاعت عظمى و رسيدن به سعادت كبرى ، در ضمن منصب خلافت نمودن مر خداوند در اظهار نمودن صفت ربوبيت و عدل خداوند در روى زمين مىباشد و خلافت به اين نحو و به اين نيت ، آخر مرتبه و نهايت صفت عدل و عدالت بندگان است و امر خلافت بندگان ، راجع به هفت طايفه است : اول و اشرف همگى ، طايفه ملوك و سلاطين است ؛ دوم ، طايفه وزراء و ارباب قلم ؛ سوم ، طايفه اهل علم از مفتيان ، قاضيان ، واعظان و مذكّران ؛ چهارم ، طايفه اصحاب دولت و نعمت ؛ پنجم ، طايفه زارعان و فلّاحان ؛ ششم ، طايفه تجار ، اهل حمل‌ونقل و سفر ؛ هفتم ، طايفه اهل صنعت و حرفت . و همگى در روى زمين خليفه خداوند مىباشند در اظهار نمودن ربوبيّت و عدل خداوند و نظم و نظام دادن موجودات و مخلوقات ارضيه در امور دين ، دنيا و آخرت يكديگر . پس هركس كه به يكى از اين شغلها و كارهاى اين هفت طايفه يا كارهايى كه مرتبط و راجع به آنها بوده باشد ، مشغول نشود يا آنكه بشود و به نيت خلافت خداوند نباشد . بلكه از روى خواهش نفس ، لذت دنيويه و رياست آن يا از روى غفلت باشد ، يا